Dava
Yıkıyorum tüm suçlarımı üstüne
Ey kamburundan silindirle geçilmiş insanlık.
Yıkıyorum günahlarımı
Çamaşır gibi seriyorum çığlıklarımı,
Bu ne huzur, bu ne rahatlık!
Girmeyeceğim içine
O kasvetli muhakemenin
Dikeceğim Joseph K.’yı karşınıza
Dirilteceğim utancını vurulmuş kellelerin.
Kapılarınızı tekmeyle açacağım
Asırlık sembollerinize
Ve tüm gerçekliğinize
Yüzümüze kapanan
Kapınızın dayandığı duvarlarda kıracağım bacaklarımı
Öremeyeceksiniz
Boş yere serpilen umutlarımın ardına duvarları
Yine de yürüyeceğim ışıltısına hayatın
Kandırmalık loşluğunuzdan
Gözünüze mil çekeceğim
Zevk suyunda yıllandırılmış şaraplar içeceğim.
Zorla dinleyeceksiniz masalını
Kapıcıyla taşralı adamın
Ve basit mağdurlukla naifleştirilmiş edebiyatı kapıcının,
Yerle bir olacak, göreceksiniz.
Tüm rahiplerin,
İmamların ve hahamların
Bağışlayıcılığını çalacağım
Sizin suçlarınızı da insanlığa yıkacağım
Aynı silindir altında bu defa
Onursuz gebereceğiz
Düzleştirilmiş kamburumuzla yürümeyeceğiz dar koridorlarda,
Öylece öleceğiz
Ve intikamı alınacak Joseph K.’nın.